นิยาย ตอนที่ 17 สิง

นิยาย ตอนที่ 17 สิง

“แม่!!!!!!!!!!ไม่นะ!!!!!!” รีลร้องเสียงหลง

อิควินอกซ์ในร่างฉัน เขาแสดงท่าเต้นรำบางอย่าง ตอนนี้ ทุกอย่างขาวโพลน ยกเว้นตัวฉันกับรีล และ ทุกอย่างรอบๆตัวค่อยๆเกิดขึ้นมามีชีวิตกลายเป็นสิ่งมีชีวิตตัวเล็กๆ

“พลังของเซราฟิมไม่ได้น่ากลัว มันขึ้นอยู่กับวิธีการที่เราจะใช้ต่างหาก” 

“คุณไม่ใช่ไกอา”

“รู้ได้ไง”

“คุณฆ่าแม่ผม ไกอา ไม่มีทางที่จะทำร้ายใครได้เลยและวิธีการที่คุณทำ ก็ไม่ได้ต่างกับที่ทอรัสทำ”

“…..คุณดูฉันผิดไปมั้งคะ” ตัวฉันเอาหน้าไปใกล้ๆรีล แต่ไม่นะ ฉันไม่ได้อยากจะพูดแบบนั้น

ทำไมฉันออกไปจากหัวอิควินอกซ์ไม่ได้ รอบตัวฉันกลายเป็นสีขาว มีแต่ฉันคนเดียวที่อยู่ตรงนี้ แล้ว

“รีล รีล ช่วยฉันด้วย ฉันออกไปจากที่นี่ไม่ได้” ดูเหมือนเขาจะไม่ได้ยินฉัน

อิควินอกซ์ที่อยู่ในร่างฉัน เดินเข้าไปแตะหน้าผากรีล

“เราทั้งสองคนเคยเป็นหนึ่งเดียวกันไง เป็นจิตวิญญาณของดาวดวงนี้ และ…ฉันขอร่างคุณนะ” อิควินอกซ์ในร่างฉัน แสยะยิ้ม

“อะไรนะ”

ทันใดนั้นไม่ทันสิ้นเสียงของอิควินอกซ์ในร่างฉัน

เกิดระเบิดใหญ่อีกครั้ง คราวนี้ทุกอย่างรอบตัวหายไป เหลือแต่รีลกับฉันอยู่ในท้องทุ่งสีขาว บริเวณท้องเขาเปื้อนเลือดมาก เขาเหมือนกำลังจะตาย เหตุการณ์นี้ เหมือนเหตุการณ์ในฝันฉันเป๊ะๆ

“นี่ผมอยู่ที่ไหนเนี่ย”

“ฉันไม่รู้ ฉันอยู่ที่นี่ เพราะร่างฉันโดนยึดไป โดยอิควินอกซ์”

“ดูเหมือนที่นี่จะเป็นจิตวิญญาณของดาวนะ เฉพาะวิญญาณที่กำลังจะตาย หรือตายแล้ว เท่านั้น ถึงมาอยู่นี่”

“คุณรู้ได้ไง”

“แม่ผมเคยเล่าให้ฟัง เขาเคยมาที่นี่เมื่อนานมาแล้ว ตอนเกิดเหตุการณ์สงครามเซราฟิมทอรัส”

“แล้วแม่คุณออกไปได้ยังไง”

“คุณเห็นดาบตรงนั้นไหม ผมได้ยินจากแม่ว่ามันคือดาบวิญญาณ เฉพาะผู้ที่กล้า เสียสละตัวเองเท่านั้น และผู้ที่มั่นใจในพลังตนเอง จะสามารถดึงดาบนั้นออกมา และกลับคืนสู่โลกปกติ ”

“แม่ผมเล่าว่า คนที่ไม่ถึงฆาต จะสามารถดึงดาบนั้นออกมาได้”

“แต่ดาบนั้นมีอันเดียวนะ ถ้าฉันดึงออกไปคนเดียว คุณก็จะอยู่ที่นี่ กลายเป็นจิตวิญญาณดวงดาวตลอดไป”

“ใช่ ถ้าผมเป็นคนดึงดาบ สุดท้าย ผมจะถูกโครน่า…ยึดร่างและทำอะไรไม่ได้เลย โลกนี้ก็จะตกอยู่ในเงื้อมมือเขา แต่สภาพตอนนี้ผม อย่าว่าแต่ดึงเลย แค่ขยับตัวยังยาก”

“เขาชื่ออิควินอกซ์”

“ใช่ อิควินอกซ์”

ทันใดนั้น ฉันเห็น พ่อ

พ่อ!!!!

“ทำไมพ่อมาอยู่ที่นี่คะ”

“พ่อตายแล้วเหรอ”

“อย่าเรียกว่าตายสิลูก เรียกกลับไปรวมกลับดวงดาวดีกว่า พ่อทรมานมานาน มาอยู่ที่นี่ดีแล้ว”

“ไม่นะ เราจะกลับออกไปด้วยกันค่ะ พ่อ”

“สิ่งที่สำคัญ ไม่ใช่ การกลับออกไป แต่เป็นการหยุด อิควินอกซ์ไว้มากกว่า เขาคือ อิควินอกซ์ที่ข้ามมิติหนีมาจากโลกแห่งอดีต ในยุคสงคราม”พ่อพูด

“ทำยังไงถึงจะหยุด อิควินอกซ์ได้คะพ่อ”

“ตอนนี้ ร่างรีล โดนอิควินอกซ์ยึดอยู่ จงดึงดาบนั้น แล้วแทงที่ร่างรีล พ่อกับรีล จะช่วยลูกดึงดาบ แต่คนที่ออกไปได้ มีเพียงคนเดียวคือลูก เอาดาบนี้ แทงร่างรีลซะ อิควินอกซ์อาจจะหายไป”

“ผมรักคุณ ไกอา ถึงแม้ ออกไปไม่ได้ ผมจะจดจำคุณตลอดไป” ฉันร้องไห้ ทนไม่ไหวจริงๆ

ฉันเชื่อพ่อ และพวกเราช่วยกันดึงดาบออกมา จนสำเร็จ

เมื่อฉันถือดาบไว้ แสงสว่างวาบเกิดขึ้นอีกครั้ง

“ไกอา ผมรีลไง”

“ไม่คุณ ไม่ใช่ รีล”

อิควินอกซ์ยึดร่างรีลเรียบร้อยแล้ว ฉันคิดว่า เพราะจิตวิญญาณตัวจริงรีล อยู่ในโลกแห่งวิญญาณ ที่ฉันไปอยู่เมื่อกี้



ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องข้อมูลจำเป็นถูกทำเครื่องหมาย *