นิยาย ตอนที่ 20 อำนาจ

นิยาย ตอนที่ 20 อำนาจ

ไม่มีใครรู้ว่าอิควินอกซ์ยังไม่ตาย หลังจากเกิดเหตุการณ์นั้นขึ้น เขาก็ยังอยู่กับฉัน และฉันได้พลังของเขามาด้วย มาคิดดูมันก็ดีเหมือนกันเพราะว่าเขา ทำให้ฉันดูพิเศษ เหนือทุกคน  ฉันไม่มีทางบอกใครเรื่องนี้หรอก นี่เป็นความลับนะ สำหรับคนที่ไม่มีอะไรดีอย่างฉัน การได้อำนาจมา มันทำให้ฉันรู้สึกพิเศษและมีอะไรขึ้นมา

เพราะว่าหลังจากเกิดเหตุการณ์ขึ้นมีคนกลุ่มนึงพาฉันไปที่  safe house หรืออะไรสักอย่าง เขาบอกว่าถ้าฉันอยู่ที่นี่ฉันจะปลอดภัย แต่ว่าฉันก็สามารถออกไปไหนมาไหนได้โดยมีพวกเขาเฝ้ามองอยู่ห่างๆไม่อยากจะเชื่อเลยพวกเขาปฏิบัติต่อฉันกับพ่ออย่างดี เหมือนเราเป็นแขกพิเศษ ไม่ว่าจะห้องน้ำห้องนอนล้วนเหมือนห้อง VIP  มีทุกอย่างและก็มีคนรับใช้ด้วย แต่วันนี้ฉันออกมาเดทกับรีล

“ใครจะรู้น้า ว่าชีวิตโครน่ามันจะสบายขนาดนี้เนี่ย นี่นายอยู่สุขสบายขนาดนี้เลยเหรออิควินอกซ์

 ตอบหน่อยสิ”

“แน่นอนสิครับ ตอนนี้คุณมี พลังของโครน่า ผู้นำสูงสุดของโลกอยู่นะ การจะอยู่สบาย ก็ไม่แปลกหรอกแต่ตอนนี้คุณยังไม่ใช่ผู้นำสูงสุดของโลกเพราะมีทอรัสขวางอยู่ ”

“ถ้าอยากได้อะไรแล้วก็ได้แบบนี้ ฉันก็เหลิงแย่สินะ อะไรกันเนี่ย แบบนี้ชีวิตมันจะไปสนุกได้ยังไงนะ เอ๊ะ คิดดูอีกที แบบนี้ก็ดีเหมือนกันนะ” ฉันตอบอิควินอกซ์

“อำนาจหนะมาพร้อมกับ ความรับผิดชอบนะครับ”
“ฉันยังเป็นแค่เด็กนักเรียนอยู่เลยนะ แล้วตอนนี้ฉันก็กำลังมีความรักด้วย”
“คุณเพิ่งฆ่าแม่เขาไปนะครับ อย่าไปดีใจไปเลย”

“อันนั้นไม่ใช่ฝีมือฉันสักหน่อย มันเป็นฝีมือนายไม่ใช่เหรอ ทำไมจะต้องลา่กฉันไปเกี่ยวด้วย”
“ก็เพราะผมฆ่าเขาในร่างคุณ และเขาคนนั้น คือเลลูซ่า แม่ของรีลด้วย”

นั่นสินะ จริงอย่างที่เขาว่า แต่ปฏิกิริยาของรีลมันแปลกจริงๆ ทำไมเขาไม่โกรธฉันเลย ทั้งๆที่ควรจะโกรธฉันมากๆเลยแท้ๆ หรือเพราะเขารักฉันกันนะ อ๊ะ แต่อย่าเพิ่งคิดเข้าข้างตัวเองเลย

ตอนนี้ฉันคิดว่า ฉันควรจะจัดการคนที่ทำกับชีวิตฉันเสียก่อน เริ่มจาก ไล่ผู้จัดการแย่ๆคนนั้นออกจากร้านไปซะ ฮ่าๆๆ นายว่าดีมั้ย อิควินอกซ์ “
“….ผมว่าอยากทำอะไรก็ทำไปเถอะครับผมขี้เกียจให้ความเห็นคุณในทุกเรื่อง แต่ได้โปรดระวังด้วยว่าสิ่งที่คุณตัดสินใจอาจจะไม่ใช่สิ่งที่ดีเสมอไป”

“ช่างนายเถอะ นายผู้จัดการนั่นทำชีวิตฉันย่ำแย่ คราวนี้เขาต้องได้รับบทเรียนบ้างหละ ตอจากนั้นทำอะไรดีน้า ออกกฏใหม่โรงเรียนดีมั้ยน้า กฏแบบไม่ต้องไปเรียนเลยหนะ” นั่นสินะ ก็ชีวิตฉันหลังจากนั้นหนะ แย่ไปเลยต้องไปทำโน่นทำนี่ เพื่อหาเงินมารักษาพ่อแถมยังต้องเรียนหนังสือไปด้วย ลำบากมากๆ

“ระวังหน่อยนะครับคุณชักจะเลอะเทอะใหญ่แล้ว อำนาจไม้ได้มีไว้ทำเรื่องเล็กน้อยพรรค์นั้นนะครับ และก็ระวังด้วย พลังอำนาจหนะ มันมาพร้อมกับคนที่คิดอิจฉา อยากทำลายเราเสมอครับ”

“จะว่าไปรีลไปอยู่ไหนกันนะ วันนี้ฉันนัดเดทกับเขา นี่มันบ่ายสามแล้วนะ เขาหายไปไหนนะ ลองโทรไปดีกว่า”

“ตรู๊ดๆๆๆๆๆ สัญญาณที่ท่านเรียก ไม่สามารถติดต่อได้ในขณะนี้”
“หา ไม่อยากจะเชื่อ นี่เขาปิดโทรศัพท์ หรืออะไรเนี่ย ถ้าช้ากว่านี้ไม่รอแล้วนะ”

แล้วฉันก็รอเขาอีกประมาณ ถึงดึก จากบ่ายสาม จนสามทุ่ม ก็ยังไม่มีวี่แววของรีลโซลคีน ทำเอาฉันเริ่มเป็นห่วงเขาแล้วสิ เขาเป็นอะไรหรือเปล่านะ

แล้วก็อย่างที่ฉันคิด เพื่อนๆทำหน้าตาประหลาด มองฉันแปลกๆราวกับเป็นตัวประหลาด และแน่นอน วันนี้รีลโซลคีนไม่มา เกิดอะไรขึ้นกับเขาหรือเปล่านะ ไม่อยากจะเชื่อว่าเขาเบี้ยวนัดเรา

ชิโดบอกว่า “ให้ตายสิ ไอ้รีลมันไปไหนกันเนี่ย แย่จริงๆ หายไปแบบนี้ ทำเอาคนเป็นห่วง”นี่นายเป็นห่วงกับเขาด้วยหรอเห็นปกติกัดกันอย่างกับอะไรดี
ปริซึมกล่าวตอบ “ไม่เป็นไรหรอกมั้งเขาเก่งจะตายคงไม่เป็นอะไรง่ายๆหรอก”

“แต่ฉันเริ่มเป็นห่วงแล้วนะเมื่อวานเรานัดเดทกันแต่ว่าเขากลับเบี้ยวนัดฉันเฉยเลยไม่รู้ว่าเขาเป็นอะไรหรือเปล่านะปริซึม ชิโด” ฉันตอบไปดังนี้

ทางด้านรีล

“คุณอาครับปล่อยผมไปเถอะจับผมไหมแบบนี้ทำไมเนี่ย” 

“แกรู้ตัวหรือเปล่าว่าตอนนี้ตัวเองต้องทำอะไร แม่แกตายไปคนนึงแล้วนะ แกจะปล่อยให้สถานการณ์เป็นแบบนี้ไปไม่ได้ รู้ไหมว่าความรับผิดชอบน่ะมันยิ่งใหญ่ขนาดไหน แกจะต้องเป็นโครน่า ผู้นำสูงสุดของโลกนี้แทนพ่อกับแม่นะ ไม่ใช่เด็กคนนั้น และไม่อยากจะเชื่อว่ามีพวกเซราฟิมเหลืออยู่อีกเยอะกว่าที่คิดตอนแรกคิดว่ายัยเด็กนั่นคือคนสุดท้ายซะอีก และพวกมันสุมหัวกันสนับสนุนข้างยัยเด็กนั่นให้กลายเป็นโครน่าแทนซะอีก”

“เรื่องนั้นน่ะช่างมันเถอะครับคุณอา ผมไม่ได้อยากได้อำนาจอะไรนี่ และเธอคนนั้นก็คือคนรักของผมด้วย” 

เพี๊ยะ!!!!

“แกเลือกชะตากรรมของตัวเองได้ด้วยเหรอ อย่าลืมนะการเกิดของแก พ่อของแกเป็นคนกำหนดให้เกิดออกมาเป็นแบบนี้ แต่ก็ต้องทำตามทางเลือกที่พ่อแกให้เดินต่อไปอย่ามาเถียงและอย่าแสดงความคิดโง่ๆแบบนี้อีก แกจะต้องเข้มแข็งกว่านี้ นอกจากนี้หลุดออกมาจากโลกนั้นได้แล้ว โลกสีชมพูบ้าๆบอๆของแกน่ะ แกยังไม่เข้าใจคำว่าความรักดีพอหรอกนะแค่ผู้หญิงที่ฝันถึงทุกคืนไปเจอเขาแล้วเรียกว่าความรักอย่างนั้นมันใช่ที่ไหนล่ะนอกจากนี้ผู้หญิงที่แกรักยังเป็นคนฆ่าแม่ของแกอีกด้วย”

อาแพนเธอร่าพยายามที่จะตัดบทผม ช่วยไม่ได้ที่อาจะคิดกับไกอาแบบนั้นเพราะว่าเธอฆ่าแม่ แต่ผมไม่ได้รู้สึกเคียดแค้นอะไรกับการกระทำของเธอเพราะว่ามันดูไม่ใช่เธอเลยและจากนั้นอาก็พูดกับผมว่า

“และถ้าแกอยากได้คนรัก ดูนี่ซะก่อน ออกมาเอเทอร์นา”

หญิงสาวคนหนึ่งสูงเพรียว ผมยาวถึงหลังสีเขียวแอช ออกมาจากด้านหลังห้อง

“ทำไมหน้าตาเธอเหมือนไกอาเป๊ะเลย”

“ฉันไม่ใช่ไกอาค่ะ ฉันชื่อเอเทอร์น่า” เธอตอบด้วยน้ำเสียงเรียบ

“ครับ ผมรู้คุณหน้าเหมือนไกอาก็จริง แต่คุณไม่มีทางใช่ไกอาคนที่ผมรักหรอกนะ”

“แกพูดไปเถอะนะวันที่แกอยู่ที่นี่น่ะอาจะให้เอเทอร์น่าดูแลแก ขี้คร้านแกจะหลงรักภายในวันเดียวด้วยซ้ำ”

“อาพูดเหมือนอาไม่รู้จักผมเลยนะครับ” 

อาไม่รู้หรอกครับว่าไกอามีความหมายต่อชีวิตผมในขณะที่เลวร้ายมากน้อยแค่ไหนในขณะที่พ่อสงสัยผมว่าผมใช่ลูกที่แท้จริงของเขาหรือไม่ ในระหว่างที่พ่อซ้อมเพราะผมต้องการให้ผมเข้มแข็งในทุกวัน ผมผ่านแต่ละวันไปด้วยความเจ็บปวดความลังเลสงสัยของพ่อทำให้ผมรู้สึกแย่ การฝันถึงเธอคนนั้นทำให้แต่ละวันดูไม่แย่มากนักแน่นอนว่าในฝันมันไม่ปะติดปะต่อกันหรอกมันเป็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นแต่ก็ดูเหมือนเป็นเหตุการณ์ที่ต่อเนื่องกัน

แม่เล่าให้ฟังว่าข้อสงสัยเสมอว่าผมเป็นลูกที่แท้จริงของเขาหรือไม่ เพราะว่าผมเกิดมาแบบพิเศษแม่ว่าอย่างนั้น แม่บอกว่าแม่รอคอยการเกิดของผมอย่างใจจดใจจ่อเพราะว่าแม่รู้ว่าผมจะเติบโตมาเป็นคนสำคัญเป็นผู้ยิ่งใหญ่เป็นผู้ที่กุมชะตาโลกใบนี้ในอนาคต แต่พ่อกลับสงสัยว่าทำไมผมถึงเกิดมาในช่วงเวลานั้น เพราะว่ามันเป็นช่วงเวลาที่ไข่ไม่ได้ตกแต่ผมกลับเกิดมาได้ หมอบอกว่าผมเกิดมาโดยไม่ต้องมีการปฏิสนธิเลยด้วยซ้ำนี่มันเรื่องอะไรกันเนี่ย ผมเองก็ไม่เข้าใจเรื่องนี้เหมือนกันไว้สักวันหนึ่งพ่อคงจะเล่าให้ผมฟัง แต่พ่อก็ตายไปก่อน ผมยังไม่คิดจะถามคุณอาหรอกครับเพราะว่า อาอาจจะโมโหที่ผมพูดถึงเรื่องนี้ขึ้นมา แต่ผมก็ยังไม่เข้าใจผมอยู่ดีว่าทำไมพ่อเขาต้องซ้อมผมตั้งแต่เด็กทำให้ผมเกิดปมในใจ คิดไปแล้วก็รู้สึกแย่นะครับ 

“อาพอจะรู้ว่าแกมีปมในใจ แม่ของแกมีวิญญาณของอิควิน็อกซ์ โครน่าคนก่อน ครึ่งนึง เลยคลอดออกมาเป็นแก มันเกินกว่าวิทยาการทางการแพทย์จะเข้าใจได้ เรื่องแกสามารถปฏิสนธิได้โดยไม่ต้องมีไข่ตกหนะ เรื่องนี้อาเพิ่งรู้หลังจากที่แกโตแล้ว  เรื่องที่พ่อแกซ้อมก็เพราะเข้าใจว่าเป็นลูกของคนอื่นจริงๆ อาเพิ่งรู้เหตุการณ์นี้เมื่อเอาเรื่องมาปะติดประต่อกันทั้งหมด อาต้องขอโทษด้วยที่ไม่บอก ยังไงนึกว่าเห็นแก่แม่แกด้วยเถอะ เด็กไกอาคนนั้นอันตรายจริงๆถ้าสมมุติว่าเขามีวิญญาณของอิควิน็อกซ์อีกครึ่งนึง”
ไม่นึกว่าอาจะพูดถึงเรื่องของผมตอนนี้ อย่างกับรู้ว่าผมคิดอะไรอยู่

“ถ้าสมมุติว่าเป็นแบบนั้นจริงโลกก็ตกอยู่ในอันตรายเพราะว่า จุดมุ่งหมายของอิควินอกซ์ก็คือ การคืนชีพภรรยาเขา ซึ่งจริงๆ ถ้าให้พูดก็คือ ไกอา หรือ เจ้าของร่างเอเทอร์น่านั่นแหละ”

“ถ้าอย่างนั้นเจ้าของจิตวิญญาณในร่างเอเทอร์น่าตอนนี้จะเป็นใครหละครับ”

“เจ้าของจิตวิญญาณของร่างเอเทอร์น่าตอนนี้คือฮุ่ยเหวิน เธอเป็นทหารองค์รักษ์ของอิควินอกซ์ที่เห็นการกระทำของอีควิน็อกซ์ทั้งหมดจึงสนับสนุนเลลุซ่ามาตลอด เธอถูกปืนดูดจิตวิญญาณ หรือปืนดูดโซล ดูดพลังงานโซลออกมาจากร่าง และยิงกลับเข้าไปในร่างเปล่าๆของเอเทอร์น่าในปีที่แกเกิดพอดี ทำให้มีชีวิตขึ้นมาอีกหน”

“แล้วจิตวิญญาณของเอเทอร์น่าไปอยู่ไหนครับ”ผมถาม

“ก็ไกอาไงหละ เธอกลับชาติมาเกิดใหม่ไปแล้ว ในขณะที่ความทรงจำถูกลบล้างหมดแล้วหลังจากเกิดใหม่แต่ว่าอิควิน็อกซ์ยังคงรู้สึกกับเธอเหมือนเดิม และพยายามทุกวิธีให้เธอคืนความทรงจำ และถ้าเธอรู้ตัวเมื่อไร หรืออิควินอกซ์ ลงร่างตัวเองได้ เมื่อนั้นโลกอาจจะหายนะ เพราะอิควินอกซ์คิดจะรวมจิตวิญญาณให้เป็นหนึ่งเดียว ทำให้ทุกอย่างเป็นหนึ่งเดียวกันซะไม่ต้องมีร่างกาย มีแต่วิญญาณ และเมื่อนั้นเราจะใช้ชีวิตเหมือนเดิมไม่ได้อีกเลย และไกอาก็มีแนวคิดเดียวกันด้วย พ่อคิดว่างั้น

“แล้วทำไมเขาต้องเอาวิญญาณของฮุ่ยเหวิน เข้าไปในร่างเอเทอร์น่าด้วยครับ”
“เพราะว่าตอนนั้นฮุ่ยเหวิน ปกป้อง เลลูซ่า จาก อิควินอกซ์ ที่กำลังจะฆ่าเธอ ทำให้เลลูซ่าก็ต้องตัดสินใจยิงเก็บโซลในวินาทีสุดท้าย”

“คุณพ่อถ้าอย่างนี้คนเราก็ไม่มีทางตายเลยสิถ้ามีปืนดูดโซล”

“ไม่ใช่ตายได้เพราะว่าระหว่างที่ดูดวิญญาณออกมาโดยใช้ปืนนั้นน่ะ จะไม่สามารถกลับเข้าร่างเดิมอีกต่อไปแล้ว ถ้ากลับเข้าร่างเดิมได้จะมีผลข้างเคียงก็คืออาจจะสูญเสียความทรงจำหรือไม่ก็เสียสติ หรือธาตุแตกไปเลย จะต้องหาร่างใหม่เท่านั้น ถึงแม้คนเราจะมีการตายจริง 2 รอบก็ตามนั่นก็คือตายทางร่างกายและตายทางจิตวิญญาณ คนเราเมื่อตายทางร่างกายแล้ว วิญญาณออกจากร่างไป แต่นั่นไม่ใช่การตายจริงๆการตายจริงๆก็คือจิตวิญญาณสูญหายไปจากจักรวาลนี้” 

“ถ้าผมมีจิตวิญญาณอิควินอกซ์ครึ่งนึง ยังไง ผมก็ต้องรักไกอานี่ครับ เพราะเธอคือ เอเทอร์น่า”

“ไม่รีล แกมีทางเลือกแกสามารถเลือกชีวิตตัวเองได้ ว่าจะให้เป็นยังไง แกจะตกอยู่ในโชคชะตาที่ถูกกำหนดไว้ หรือเลือกทางเดินของตัวเองนั่นมันก็อยู่ที่แกจะเลือก แต่ความรักของคนเรามันไม่ใช่แค่ภายนอกอย่างเดียวเท่านั้น มันไม่ใช่แค่หน้าเหมือน พฤติกรรมเหมือนแล้วเราจะชอบคนคนนั้น มันลึกไปกว่านั้น พ่ออยากจะให้แกรู้ว่าความรู้สึกที่แกมีมันก็เหมือนกับความรักแบบเด็กๆหรือพวก puppylove นั่นแหละ เพราะถ้าแกต่อไปแกจะมีความคิดอีกแบบนึงกับความรัก และคนรักที่แท้จริง คนรักที่แท้จริงนะอาจตายแทนแกได้เลยนะ แกเชื่อหรือเปล่าว่าไกอานั่นตายแทนแกได้จริง” 

“ผมไม่รู้ครับ”

เอาเป็นว่าวันนี้มันเยอะไปสำหรับแกแล้ว แกพักผ่อนเถอะแล้วเดี๋ยววันใหม่ค่อยว่ากันนะ”

ผมก็คิดเหมือนที่อาพูดว่าวันนี้มันหนักเกินไปสำหรับผมแล้วข้อมูลหลายๆอย่างผมไม่ได้อยากจะรู้ตอนนี้หรือผมปิดบังตัวเองมาตลอดเลยนะว่าในวันหนึ่งมันต้องมาถึงวันที่รู้ความจริงทั้งหมดมันจะเป็นยังไงกันนะ