“น็อกซ์ มันส่งสายมาสืบเหตุการณ์ด้านนี้ มันคงจับคลื่นฉันได้น่ะ นายหาแพนเธอร่าเจอยัง”

“เจอตั้งแต่สองวันก่อนแล้ว แต่เขาจับผมได้ก่อน เขาไม่ได้ทำอะไรผม แปลกดี เขาเล่าว่า เขาเป็นทอรัสเพราะเขาต้องการจะเป็น เรื่องมันยาวหนะเดี๋ยวผมจะค่อยๆเล่าให้ฟังเอง ตอนนี้แพนเธอร่าไม่ได้อยู่กับผมแต่เขาบอกว่ามาหาเขาเมื่อไรก็ได้ แพนเธอร่าเป็นนักวิทยาศาสตร์ที่พัฒนาเทคโนโลยีต่างๆ”

“ทำไมเขาต้องพัฒนาเทคโนโลยีตัวเองแต่ให้คนปกติใช้ชีวิตโดยมีเทคโนโลยีล้าหลัง”อิควิน็อกซ์ถามสีหน้าเรียบ

“เขาบอกว่า การที่โลกเติบโตเร็ว เทคโนโลยีโลก กลืนกินโซลของดาวไปเรื่อยๆ จนในที่สุด ดาวไกอาก็จะกลับไปสู่จุดเริ่มต้น ทุกอย่างล้วนกลับไปสู่จุดเริ่มต้นใหม่หมด เขาไม่อยากให้มันย้อนเป็นลูปแบบนั้น”

“แล้วคุณคิดว่าเอาไงต่อ”

“ผมคิดว่าผมควรจะป้องกันแพนเธอร่าเอาไว้”น็อกซ์พูด พร้อมกับทำสีหน้าขึงขัง เขาคิดว่าอิควิน็อกซ์ไม่น่าจะเห็นด้วย

“คุณเลือกทอรัสเหรอ”อิควิน็อกซ์พูดพร้อมกระชากเสียงเล็กน้อย

“มันไม่ได้เกี่ยวกับเลือกหรือไม่เลือกใครครับอิควิน็อกซ์ มันเกี่ยวกับสิ่งที่เหมาะสมที่จะทำตอนนั้น ผมแค่ทำในสิ่งที่เหมาะสม ในเวลานั้นเท่านั้น หรือคุณคิดว่าเราควรฆ่าเขาเราหละครับ ถ้าฆ่าเขาในมิติ 1 ในเวลานี้ ผมจะหายไปเพราะจุดเริ่มต้นของผมอยู่ที่มิติที่ 1 โลกศตวรรษที่ 20 ที่ๆผมอยู่”น็อกซ์กล่าวด้วยสีหน้ากังวล

“ทำไมฆ่าเขาแล้วคุณหายไปหละครับ”อิควิน็อกซ์ถามอย่างสงสัย

“แพนเธอร่าคือพ่อของ…..ผม”……น็อกซ์พูดพร้อมทำน้ำเสียงสั่น

“เพราะว่าเขาถอดโซลแล้วพาผมที่ไปหาเขาที่นั่นเทเลพอร์ทมาช่วงก่อนที่ผมเกิด 25 ปีก่อนหน่ะสิครับตอนที่พวกเขาแต่งงานกัน…..เพื่อพิสูจน์และเล่าเรื่องทั้งหมดให้ฟัง…..หน้าเขาคล้ายผมมากจริงๆ  คุณก็รู้ว่าการเปลี่ยนแปลงในแต่ละมิติเวลา ล้วนส่งผลกระทบซึ่งกันและกันเป็น butterfly effect ถ้าผมฆ่าเขา ตัวผมในตอนนี้อาจจะหายไปได้ ในขณะที่เซราฟิมเลือกที่จะไปข้างหน้า แต่เราก็ไม่ได้มองผลกระทบที่จะเกิดขึ้นเลยจากการก้าวไปข้างหน้านั้น”น็อกซ์พูดอย่างมีเหตุผลกับอิควิน็อกซ์

“ครับ ยังไงผมก็คิดว่าการแช่แข็งอดีต ก็ไม่ได้ส่งผลดีอะไรอยู่ดี ถ้าอย่างนั้นปฏิบัติการณ์ต่อไปของคุณคือ จับตาดูแพนเธอร่าแล้วปลอมตัวเป็นเขาตามหาแม่คุณบอกว่าคุณคือพ่อ บอกให้แม่คุณส่งทารกหรือตัวคุณที่ยังไม่เกิดไปให้ ทหารหน่วยพิเศษใหม่ SGU ที่รับเด็กกำพร้าไปเลี้ยงเยี่ยงทหารให้มีความสามารถพิเศษต่างๆ ผมจะส่งคำสั่งไปที่ออราเคิล ผู้รับสารของเราที่อยู่ในหน่วย SAU ให้รับคุณไปฝึกและเลี้ยงตั้งแต่ยังเป็นทารก ไม่เช่นนั้นอันตรายจะเกิดขึ้นกับคุณเมื่อคุณโตขึ้น….และคุณจะไม่สามารถปกป้องคนที่คุณรักได้”

“รับทราบครับอิควิน็อกซ์” ดูเหมือนน็อกซ์จะชินที่อิควิน็อกซ์เป็นฝ่ายสั่ง

“บอกเขาด้วย ให้ตั้งชื่อว่า ……น็อกซ์”อิควิน็อกซ์ย้ำ 

“มันแปลว่าอะไรครับ”น็อกซ์ถาม

“ความมืดครับ”อิควิน็อกซ์ตอบ พร้อมกับยิ้มให้น็อกซ์ทางข้างในหัวเขา

ระหว่างที่ฉันกำลังจัดข้าวของอยู่ในร้านเพียงลำพัง

มีชายชุดดำโผล่มาจากไหนไม่รู้ ท่าทางมีพิรุธ สามสี่คน พวกเขายืนซุบซิบกันไม่นาน จากนั้นก็เดินไปหาเจ้าของร้าน คือ มิกกิ และ โจโร

“เราขอคุยกับพนักงานชื่อไกอาหน่อย”

“มีอะไรเหรอ”

หลังจากนั้น ทั้งมิกกิ โจโร และชายทั้งสี่คน ซุบซิบกันอย่างน่าสงสัย

“ไกอา เธอต้องไปพบกับคนๆนึง ที่อาจจะช่วยพ่อเธอได้ ตามชายสี่คนนี้ไป ห้ามคนอื่นไปด้วยนะ”มิกกิพูด

ฉันยอมทำตามอย่างดุษฎี แน่หละ ก็มิกกิ กับโจโร เป็นเจ้านายฉันตอนนี้ อิควินอกซ์พยายามส่งเสียงบอกฉันว่า “ระวังนะไกอา” แต่ฉันไม่ฟังเขาหรอก

เมื่อฉันมาถึงสถานที่ ก็ต้องแปลกใจ เพราะนั่นคือ สภาทอรัสอันยิ่งใหญ่ ฉันไม่เคยเข้ามาที่นี่ก่อนเลย

“สวัสดีจ้ะหนู ไกอาใช่ไหม ฉันเองที่นัดหนูมา”

“คุณเป็นใครคะ”

“ตายแล้ว นี่หนูไม่ได้อ่านข่าวหรือตามข่าวเลยใช่ไหมจ้ะ ฉันคือ ประธานสภาทอรัสคนใหม่จ้ะ”

“แล้วท่านประธานเรียกหนูมาทำไมคะ”

“ฉันมีข้อเสนอมาให้หนูจ้ะ ฉันจะช่วยหนู เรื่องพ่อหนูเอง เรื่องเงินหนะ เลิกคิดเถอะ มันจิ๊บจ้อยมาก ฉันเลี้ยงดูพ่อหนูได้ทั้งชีวิตเลยนะ เพียงแต่….”

“เพียงแต่….”

“เลิกยุ่งกับรีล ลูกฉันซะนะ แล้วก็นี่คือเงินก้อนแรก ก้อนที่เหลือจะตามไปทีหลังเมื่อเธอปฏิบัติตามสัญญา”

“สัญญา…แต่หนูสัญญากับรีล ว่าจะลงแข่งกับเขา ทำไมเหรอคะ ทำไมท่านถึงไม่ให้หนูคบกับรีล”

“ทำไมหนะเหรอ…เอาเป็นว่า เธอมันมาจากชาติตระกูลที่น่ารังเกียจ พ่อเธอเป็นทหารรับใช้ที่แปรพักตร์จากเซราฟิม มาทอรัสของเรา เราไม่ฆ่าทิ้งไปก็บุญเท่าไรแล้ว เอาเงินไป แล้วอย่าได้มายุ่งกับลูกฉัน ฉันตามพฤติกรรมเธอมาซักระยะ เธอมันอ่อยลูกฉัน พวกสวะ ไม่งั้นแม้แต่ชีวิตของเธอ อย่าคิดเลยว่าจะรักษาไว้ได้ เชอะ พวกเซราฟิม” ทำไมคนชั้นสูงแบบนี้ถึงสบถคำน่ารังเกียจเหล่านั้นออกมาได้นะ ไม่น่าเชื่อว่าเธอจะเป็นแม่ของรีล

“แต่!!!” พอสิ้นเสียงฉันตัวกระตุกอีกครั้ง อิควินอกซ์ในร่างฉันรับเงินมา และเขาตอบแม่รีลว่า

“ฉันจะไม่ยุ่งกับรีลแน่นอนหลังจากนี้ แต่แกเองก็อย่าหวังว่าจะรอดไปเลย” ทำไมอิควินอกซ์ถึงพูดแบบนั้นใส่แม่รีลกัน เธอโกรธจนหน้าแดง

“หา ปากเก่งจริงๆ ทหาร ไปจับมันเข้าซังเต!!!!”

ทันใดนั้น ก็เกิดระเบิดขึ้นเสียงดังมาก ทุกอย่างสว่างวาบ อะไรก็เกิดขึ้นเร็วมาก 

พอฉันลืมตาขึ้นมาอีกที ทุกอย่างก็ราบเป็นหน้ากลอง แม่รีลและทหารทุกคนนอนจมกองเลือด

“กะ แก…. แก…………แก แกมันพวกเซราฟิม” จากนั้นแม่รีลก็ฟุบลงไป เธอตายหรือเปล่านะ ฉันกลัวมาก แต่ก่อนที่จะคิดว่า มันเกิดอะไรขึ้นนั้น ฉันได้ยินอิควินอกซ์เตือนสติ

“หนีก่อน ไกอา ฟังฉันนะ เธอต้องวิ่งออกทางประดูด้านหลังสภา”อิควินอกซ์บอกฉัน

เวลานี้ ฉันคิดอะไรไม่ออกแล้วนอกจากทำตามเขา ฉันวิ่งอย่างไม่คิดชีวิต สุดท้ายก็มาออกประตูด้านหลังจริงๆ มี ทหารจำนวนมากวิ่งตามมา อิควินอกซ์ เขาสิงร่างฉันอีกครั้ง จากนั้น เขาก็ยิงแสงออกมาจากมือฉัน แป๊บเดียว ทหารลงไปนอนจมกองเลือดทั้งหมด นี่มันอะไรกันเนี่ย อิควินอกซ์มีตัวตนอยู่จริงๆในโลกต่างมิติ เขาสามารถสิงฉัน และคุยกับฉันได้ และเขาเป็นพวก เซราฟิม จริงๆด้วยอย่างที่บอกตอนแรก เพราะเซราฟิมเท่านั้นถึงมีเทคโนโลยีแบบนี้ ที่สามารถติดต่อต่างมิติ และ การซิงค์ จะต้องเป็นผู้ที่มีสายเลือดเซราฟิมเหมือนกัน ฉันเคยได้ยินแบบนั้น แต่ตอนนี้ฉันไม่รู้จะทำอะไรอีกต่อไปแล้ว สมองมันตื้อมาก 

ฉันนึกถึงรีล จึงกดปุ่มที่แหวน มันมีโฮโลแกรมออกมา แล้วก็มีหน้าเขาขึ้นมา

รีลทำหน้าตื่นตระหนก เขาถามฉันว่า “ไกอา คุณเป็นอะไรหรือเปล่า”

“ฉัน….ฉันไม่เป็นไร แต่แม่คุณ”ฉันไม่ไหวแล้ว และระเบิดร้องไห้ออกมาเหมือนคนบ้า

“คุณอยู่ที่ไหน”

“อยู่ชั้นใต้ดินของสภา”ฉันพูดเสียงสั่นเครือแล้วจากนั้น ฉันก็สลบไป ไม่รู้เรื่องอะไรอีก