“คุณรู้ตัวไหมคะ ถึงสถานภาพตัวเอง”เอเทอร์น่าพูดกับผม 

“ไม่รู้ครับ ผมไม่รู้อะไรเลย”

“ทอรัสจะให้คุณ ชิงอำนาจกับไกอา คนที่คุณรัก แล้วกลายเป็นโครน่า ผู้นำสูงสุดของโลกใบนี้คนต่อไปไงคะ”

“ผมเป็นแค่เด็กธรรมดานะครับ”

“คุณไม่ใช่เด็กธรรมดาคะรีล คุณมีโซลครึ่งนึงของอิควินอกซ์ โครน่าคนเก่า”

“ผมไม่ได้อยากชิงอำนาจหรือสู้กับเธอนี่ครับ” 

“คุณเลือกได้เหรอคะรีล คุณไม่ได้เลือกชะตาชีวิตของตัวเองตั้งแต่เกิดมาแล้วนะคะ ตัวคุณคือครึ่งนึงของอิควินอกซ์ คุณคือผู้ที่ถูกลิขิตให้กุมชะตากรรมของโลกใบนี้ คุณต้องปกป้องโลกใบนี้จากเซราฟิมที่พยายามจะใช้พลังงานจากดวงดาวนี้อย่างผิดๆ คุณต้องปกป้องทุกคนจากหายนะที่จะเกิดขึ้นนะคะ”

“ผมไม่ชอบคำนี้เลย ทำไมผมจะต้องเสียสละทุกอย่าง เพื่อดาวดวงนี้

เพื่อทุกคน ทำไมผมจะต้องทนลำบาก ทนเจ็บช้ำ เพื่อให้ทุกคนมีความสุข

ผมไม่อยากสู้กับไกอา”

“คุณไม่รักไกอาเหรอคะ”

“รักครับ”

“ชั้นหมายถึง ไกอา ดาวดวงนี้”

“….”ผมอึ้ง ไม่รู้จะตอบยังไง จะตอบว่ารักดีไหม หรือตอบว่าไม่ ผมไม่รู้สึกผูกพันกับดาวดวงนี้เป็นพิเศษ นอกจากเป็นดาวที่ทำให้ผมถือกำเนิดมาก็แค่นั้น และไม่ได้คิดว่าชีวิตของผมมีค่าขนาดนั้น ขนาดที่จะปกป้องทุกคนได้ ขนาด ไกอา คนรักของผม ผมยังปกป้องเธอ แทบจะไม่ได้ ตอนนี้เธอไปอยู่ไหนก็ไม่รู้ ผมรู้สึกกระวนกระวายใจมาก

สักพักรถที่เอเธอร์น่าขับมาก็มาถึงกองบัญชาการทอรัส

“ทำไมคุณพาผมมาที่นี่”

แพนเธอร่ากล่าวต้อนรับ“ยินดีต้อนรับหลานอา สู่กองบัญชาการทอรัส จากนี้ไป ที่นี่เป็นอำนาจของหลานแล้ว ในการที่จะต่อกรกับ ไกอา”

“ผมไม่อยากสู้กับเธอ”

“เพี้ยะ!!!!!”

“ทำไมแกใช้คำว่าไม่อยาก การสู้กับเธอ มันเป็นสิ่งที่จะต้องเกิดขึ้น เหมือนกับพระอาทิตย์ขึ้นและตกนั่นแหละ มันเป็นเรื่องธรรมชาติ”

“อิควินอกซ์อยู่ฝั่งเซราฟิมไม่ใช่เหรอครับ แล้วทำไม ผมกลายเป็นอยู่ฝั่งนี้”

“รีล แกฟังอานะ อิควินอกซ์ได้ทดลองการใช้พลังงาน โดยดูดพลังงานจากนักโทษประหาร แล้วเอาไปรักษาคนจริง แกคิดว่า แกอยากอยู่ฝั่งเดียวกับคนแบบนี้งั้นเหรอ”

“ผมแค่อยากปกป้องไกอา ที่ไม่ใช่ดาวดวงนี้ ไกอาที่เป็นคนรักของผม”

“…..”แพนเธอร่านิ่งไป เขาไม่พูดอะไรกับผมเลย แต่เขาชี้ปืนเลเซอร์มาที่ผม

บอกว่า 

เอาละ มีสองทาง คือ แกไปตายซะ กับมาอยู่ฝั่งอา แกจะเลือกอะไร?

“……” ผมเจ็บใจที่ทำอะไรไม่ได้เลย

“แกจะเลือก ไกอา ดาวดวงนี้ หรือ ไกอา คนรักของแก มันจะตัดสินชีวิตแกตรงนี้แหละ”

“ผมเลือกข้างอาได้ แต่ผมจะไม่ฆ่าเธอ”

“แกมันดื้อ ซักวันแกจะรู้ความจริง แล้ววันนึง จะตาสว่างเอง”